31-03-08

Het weerzien ( vervolg )

Rond twee uur komt ze aan .
Ze heeft tijd tot 17:00 h en ten laatste 18:00 h.
Het is een zomers weertje .
We wandelen het bospad in, en praten over ik weet niet meer wat .
Wat doet het ertoe nu, toen was ik bij haar .
Af en toe nemen we elkaar in de armen en genieten van de knuffel .
En wandelen weer verder op het niet onderhouden pad .

Ik ontdoe mij van mijn jas, daar het behoorlijk warm wordt .
We houden halt, ik smijt mijn jas in de kant en geef haar een knuffel .
Ze verschiet en kijkt om .
Het is maar mijn jas .
Ik lach er eens om en zeg, het is een wille beest, ik zal het doden .
Ik vertrappel het beest dat mijn vriendin deed verschieten .
We lachen erom, en des te meer daar mijn bril er misschien in lag .
Bwa, pech gehad zullen we maar zeggen .
We wandelen weer verder .
Het pad loopt dood en we keren om, en wandelen terug aan een zelfde tempo.

We genieten nog langer van de nog af te leggen weg .
Nemen grotere haltes, vleien ons neer en genieten van ons samenzijn .
De wereld draait verder, en de wereld staat stil .
Wij zijn het centrum van de wereld en niets of niemand kan ons dit moment ontnemen .
We wandelen weer verder en naderen de voertuigen die ons hierheen hebben gebracht .
Het einde nadert, maar we kijken niet naar het einde .
De laatste meters zijn nog van ons, en die nemen wij .

Ze checkt haar gsm .
Geen berichten, oef !
Van opluchting gesproken .
We nemen afscheid en ik geniet nog uren , dagen erna nog van .
De intense momenten herbelevend in gedachten en ze nog voelend .
Hoewel ook de sombere kant zijn gelaat laat zien, zie ik enkel de mooie kant .
Liefde maakt blind !?
Misschien, maar het laat zeker genieten van het nu .

09:00 Gepost door The All Mighty in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.