18-07-08

Gevangen

Zoals haar blog zei,zat ze gevangen .
Gevangen door beslissingen die altijd fout bleken te zijn geweest .
Toen wist ik niet wat er concreet aan vast hing, het kon van alles zijn .
Maar in haar blog kon je opmerken dat ze eronder gebukt liep,
Het bleef haar achtervolgen .
Ik dacht aan een mogelijkheid, en dat was dat er iemand overleden was tengevolge van een beslissing die ze genomen had .
En dat deze beslissing haar nog altijd parten speelde .
Dat al haar latere beslissingen verkeerd waren tengevolge van een fout in haar leven ooit .

Met de tijd groeide de relatie, en werd er al minder doordacht gereageerd .
Meer en meer was er de vrijheid waarvan ze genoot, althans zo verwoord ik het nu .
Voor mij was het dankzij haar mogelijk in alle vrijheid te genieten .
Alle ?
Gevoelsmatig wel, maar ik ervaarde ook wel dat ze weer gevangen zat als onze tijd om was .
1:30 h. tot 2:00 h. konden wij van de vrijheid genieten .
Wanneer dat het besef tot ons kwam dat de wereld in wezen had verder gedraaid, werd ze weer geketend door haar leven .
En dat merkte ik ook .
Zo vertoefde ze enkel met vrienden van het vrouwelijk geslacht .
Er kwam soms een man in voor, maar deze was de man van een vriendin .
Geen vrienden .
Het zou begrijpelijk zijn indien ik het zou ervaren hebben met onze ontmoetingen .
Doch was ze sinds het begin niet verlegen of terughoudend dat men zou zeggen, ze is verlegen of zo .
Ze was en is vlot in de omgang .
Een charmante jonge dame .
Het verschieten, waarbij ik dikwijls zei, je hebt een slacht geweten .
De wekker die afliep, iets dat op de bestelwagen viel, een tak die door de wind de cammionette aantikte .
Het licht dat na twintig minuten uitviel .
Alle onverwachte dingen deden ze zodanig opschrikken en dit in tegenstrijdigheid tot hetgeen ze bleek te zijn .
En dan de gsm, waar de angst om een gemiste oproep te ontdekken voelbaar was .
Even was ze dan helemaal met die gsm bezig, de zintuigen spitsten zich enkel toe op dat stukje electronisch vernuft .
Al naar gelang of ze wel of niet iets gemist had, keerde ze terug tot ons .
Maar een gemiste oproep of sms was toch anders .
De afscheid liep meer gedwongen .

Later door werd ze loslippiger .
En hetgeen in haar hoofd zich afspeelde, kon ik aanhoren .
Verantwoording zoeken warom ze niet had opgenomen, waarom ze niet sneller had gereageerd, waarom ze later was .
Een gepuzzel met tijden .
Ze kon niets verzinnen, ze kon niet liegen .
Maar voor mij was ze bereid de waarheid aan te passen .
Ietsje langer bezig geweest met haar paard .
Haar vader en moeder sprakken niet met elkaar, dus daar kon ze ook kleine aanpassingen verrichten inzake tijden .
Maar ze ging haar vader halen rond 17:00 uur, en ook al overschreden wij die tijd meer en meer, 18:00 h. is naar mijn denken niet gehaald .

Al die kleine details lieten mij vermoeden dat de huisslaaf een nog zachte uitdrukking was .
Het geheel paste niet in hetgeen ik voor ogen had .

14:57 Gepost door The All Mighty in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.